ᲒᲔᲨᲢᲐᲚᲢᲘ, ᲰᲣᲛᲐᲜᲘᲡᲢᲣᲠᲘ ᲓᲐ ᲰᲘᲞᲜᲝᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲐ
ᲡᲘᲡᲢᲔᲛᲣᲠᲘ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲘ
ზოგჯერ ადამიანს ჰგონია, რომ ცვლილება იწყება მაშინ, როცა საბოლოო ნაბიჯს გადადგამს. სინამდვილეში კი, უმნიშვნელოვანესი გარდატეხები იწყება საუბარში — იმ პირველ სიტყვებში, რომლებიც გვითხრეს, იმ პირველ სუნთქვებში, რომლებიც სხეულში ამოძრავდება.
ჰიპნო-სისტემური დიალოგი სწორედ ეს არის: სივრცე, სადაც ადამიანი იწყებს ნამდვილი კონტაქტის აღდგენას საკუთარ თავთან. ამ პროცესს თავისი ფილოსოფიური და პრაქტიკული საფუძველი აქვს — სამი ოსტატისგან: ფრიც პერლსი, კარლ როჯერსი და მილტონ ერიქსონი.
ᲤᲠᲘᲖ ᲞᲔᲠᲚᲡᲘ ᲓᲐ ᲒᲔᲨᲢᲐᲚᲢᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲐ - ᲐᲥ ᲓᲐ ᲐᲮᲚᲐᲡ ᲓᲐᲑᲠᲣᲜᲔᲑᲐ
გეშტალტთერ აპია გვასწავლის, რომ ჩვენში არაფერია დაკარგული. ყველა გამოცდილება, გრძნობა, საოცარი მუხტი თუ შეჩერებული ემოცია — ყველას აქვს თავისი ადგილი და სწორედ ისინი ქმნიან იმ შინაგან „დაუმთავრებელ გეშტალტებს“, რომლებიც ენერგიას გვართმევს.

პერლსის ძირითადი ხედვები, რომლებიც დღესაც ძალაშია:
1. აქ და ახლას ძალა
კლიენტი იხსნება მაშინ, როცა თავისი ემოციები ამ მომენტში ხდება ხილული — არა გონებრივი ახსნით, არამედ სხეულით, მზერით, აღქმით.
2. კონტაქტის ციკლი
გეშტალტი გვასწავლის, რომ ყოველი ემოცია ბუნებრივად მოითხოვს:
→ გაჩენას → ცნობიერებაში ამოსვლას → გამოხატვას → დასრულებას.
თუ ეს არ ხდება, ენერგია არ მოძრაობს.
3. პასუხისმგებლობა როგორც თავისუფლება
პერლსი არ ამბობს: „შენ დააშავე“, ის ამბობს: „შენ შეგიძლია ისევ იპოვო ძალა საკუთარ თავში“.
4. უშუალობა და ავთენტურობა
როდესაც ადამიანი ამბობს, რას გრძნობს ახლა, მაშინ იწყება ცვლილება.
ᲠᲝᲒᲝᲠ ᲩᲜᲓᲔᲑᲐ ᲒᲔᲨᲢᲐᲚᲢᲘ ᲰᲘᲞᲜᲝ-ᲡᲘᲡᲢᲔᲛᲣᲠ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲨᲘ:
-
სხეულის მიკრო-რეაქციების მოსმენა
-
ემოციის გაცოცხლება „აქ და ახლა“-ში
-
მიტოვებული გამოცდილებების რბილად დასრულება
-
შინაგანი კონტაქტის აღდგენა
-
სუნთქვის, ტონის, პოზის ცვლილებები, როგორც ინფორმაციის წყარო
გეშტალტი დაუმთავრებელი შინაგანი პროცესების დასრულებაა — შინაგანად იმას ელაპარაკები, რაც უკვე მზად არის განთავისუფლდეს.
ᲙᲐᲠᲚ ᲠᲝᲯᲔᲠᲡᲘ ᲓᲐ ᲰᲣᲛᲐᲜᲘᲡᲢᲣᲠᲘ ᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲐ - ᲣᲠᲗᲘᲔᲠᲗᲝᲑᲐ, ᲠᲝᲛᲔᲚᲘᲪ ᲙᲣᲠᲜᲐᲕᲡ

როჯერსის მიდგომა ადამიანურ ფსიქოლოგიაში ყველაზე თბილი და ბუნებრივი ენერგიის მატარებელია. ის გვახსენებს, რომ:
როჯერსის მიდგომა ადამიანურ ფსიქოლოგიაში ყველაზე თბილი და ბუნებრივი ენერგიის მატარებელია. ის გვახსენებს, რომ:
ადამიანი იზრდება იქ, სადაც მას ხედავენ. არ აკრიტიკებენ, არ სწავლიან „როგორი უნდა იყოს“. უბრალოდ — ხედავენ და არიან მასთან.
ᲠᲝᲯᲔᲠᲡᲘᲡ ᲡᲐᲛᲘ ᲛᲗᲐᲕᲐᲠᲘ ᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲣᲚᲘ ᲡᲐᲧᲠᲓᲔᲜᲘ:
1. ემპათია — გულიდან მოსმენა
არა მხოლოდ სიტყვების გაგება, არამედ ემოციის დატევაც. ეს ქმნის შინაგან უსაფრთხოებას.
2. უპირობო მიღება
„შენ ისეთი ხარ, როგორიც ახლა ხარ — და ეს სრულიად მისაღებია.“ ეს არის წამალი, რომელიც ნელა, მაგრამ ღრმად მოქმედებს.
3. კონგრუენტულობა — ავთენტურობა
თერაპევტი თავადაც არის რეალური, არა როლი — ადამიანი გრძნობს, როცა მის გვერდით ნამდვილი სითბოა.
როგორ ერთვება როჯერსი ჰიპნო-სისტემურ დიალოგში:
ᲠᲝᲒᲝᲠ ᲔᲠᲗᲕᲔᲑᲐ ᲠᲝᲯᲔᲠᲡᲘ ᲰᲘᲞᲜᲝ-ᲡᲘᲡᲢᲔᲛᲣᲠ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲨᲘ:
-
ქმნის ნდობის ველს, სადაც კლიენტის არაცნობიერი იწყებს გამოჩენას
-
ამშვიდებს სიმპათიკურ ნერვულ სისტემას
-
აძლევს ადამიანს გამოცდილებას, რომ „მე შემიძლია ვიგრძნო და მაინც უსაფრთხოდ ვარ“
-
ააქტიურებს თვითაღდგენის ბუნებრივ მიმართულებას
სითბო, რომელსაც ადამიანი იღებს ამ პროცესში, არის ახალი ნერვული კავშირის დაბადება.
ᲛᲘᲚᲢᲝᲜ ᲔᲠᲘᲥᲡᲝᲜᲘ ᲓᲐ ᲰᲘᲞᲜᲝᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲐ - ᲨᲔᲛᲝᲥᲛᲔᲓᲔᲑᲘᲗᲘ ᲐᲠᲐᲪᲜᲝᲑᲘᲔᲠᲘ

ერიქსონი თვლიდა, რომ არაცნობიერი არის ჩვენი ყველაზე დიდი ველი —
ვითარების, გადარჩენის, შემოქმედების, მეხსიერების და სიბრძნის.
ოპტიმალური ცვლილება ხდება მაშინ, როცა ცნობიერი და არაცნობიერი ერთად მუშაობენ.
ᲔᲠᲘᲥᲡᲝᲜᲘᲡ ᲫᲘᲠᲘᲗᲐᲓᲘ ᲞᲠᲘᲜᲪᲘᲞᲔᲑᲘ
1. თვითჰიპნოზი — ბუნებრივი მდგომარეობა
ტრანსი არ არის მოჯადოება — ეს არის ფიქრის რბილი ნაკადი, სადაც შინაგანი გამოსახულებები იწყებენ ლაპარაკს.
2. ირიბი მეტაფორები
ყველაზე ღრმა გზავნილები პირდაპირ არ გადაეცემა. მეტაფორა გვერდი გზით აღწევს იქაც, სადაც ადამიანი გონებით “იცავს” საკუთარ თავს.
3. თითოეული ადამიანი უნიკალურია
არ არსებობს ორი ერთნაირი მეთოდი. თერაპევტი იმუშავებს ისე, როგორც კონკრეტული ადამიანს უხდება — ეს ერიქსონის ოქროს წესი იყო.
4. არაწინააღმდეგობის პრინციპი
არაფერი უნდა „გატეხო“. სისუსტეებსა და წინააღმდეგობას შეუძლია გახდეს რესურსი — თუ მას პატივს ვცემთ.
ᲠᲝᲒᲝᲠ ᲛᲣᲨᲐᲝᲑᲡ ᲰᲘᲞᲜᲝᲗᲔᲠᲐᲞᲘᲐ ᲡᲘᲡᲢᲔᲛᲣᲠ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲨᲘ
-
„სასწაულის კითხვა“ — რა მოხდება, თუ პრობლემა ხვალ გაქრება?
-
მომავლისა და წარსულის ვიზუალური მოგზაურობები
-
ემოციის ფერის, ფორმის, ტექსტურის გაცოცხლება
-
სხეულის მეხსიერების რბილი რეპროცესინგი
-
დამშვიდებული ცნობიერის ფონზე არაცნობიერის გამოსვლა
ერიქსონი გვახსენებს, რომ გამოსავალი ყოველთვის არსებობდა — უბრალოდ სხვა ენაზე საუბრობდა.
ᲰᲘᲞᲜᲝ-ᲡᲘᲡᲢᲔᲛᲣᲠᲘ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲘᲡ ᲡᲐᲛᲘ ᲔᲠᲗᲘᲐᲜᲘ ᲡᲐᲤᲣᲫᲕᲔᲚᲘ
პერლსის უშუალობა, როჯერსის ჰუმანიზმი და ერიქსონის შემოქმედებითი არაცნობიერი ერთ სივრცეში ქმნიან სისტემური დიალოგს, რომელიც:
1. ხსნის სხეულის და ემოციის დაბლოკილ ადგილებს
(გეშტალტის ძალა — შეგრძნების და დასრულების)
2. ქმნის უპირობო უსაფრთხოებას, სადაც ადამიანი ნელ-ნელა დნება
(როჯერსის ემპათია და მიღება)
3. ააქტიურებს შინაგან სიბრძნესა და გამოსავლის ძარღვს
(ერიქსონის ტრანსი და მეტაფორები)
ეს სამეული ქმნის განწყობას, სადაც ცვლილება აღარ არის ძალდატანება —
ის ხდება ბუნებრივად, როგორც წყლის დენა იქ, სადაც სივრცე გაიწმინდა.
ᲠᲐ ᲮᲓᲔᲑᲐ, ᲠᲝᲪᲐ ᲐᲓᲐᲛᲘᲐᲜᲘ ᲐᲛ ᲓᲘᲐᲚᲝᲒᲨᲘ ᲨᲔᲓᲘᲡ
-
იწყებს საკუთარი გრძნობების გარჩევას და აღდგენას
-
აცნობიერებს, რა იყო შეჩერებული, დაუმთავრებელი, დავიწყებული
-
ხედავს საკუთარ თავს უფრო რეალურად
-
სწავლობს სმენას: არა მხოლოდ რას ამბობს, არამედ რას გრძნობს
-
უკავშირდება იმ ადგილებს, სადაც მოტივაცია, ძალა იმალებოდა
-
აცოცხლებს შინაგან წარმოსახვას — ყველაზე ძლიერ მექანიზმს
-
ფართოვდება პერსპექტივები
-
სხეული იწყებს დამშვიდებას და ახალ “სიგნალებს” უშვებს
ეს პროცესი არის თერაპიული, მაგრამ ადამიანური. პროფესიონალური, მაგრამ არა ხელოვნური. ღრმა, მაგრამ არა მძიმე.
ᲓᲐᲡᲙᲕᲜᲐ - ᲡᲐᲣᲑᲐᲠᲘ, ᲠᲝᲒᲝᲠᲪ ᲨᲘᲜᲐᲒᲐᲜᲘ ᲛᲝᲒᲖᲐᲣᲠᲝᲑᲐ
ჰიპნო-სისტემური დიალოგი არ არის მხოლოდ მეთოდი - ეს არის შეხვედრა.
შეხვედრა იქ, სადაც:
-
შენი დაუმთავრებელი ნაწილები ელოდებიან დასრულებას,
-
შენი ემოციები ელოდებიან აღიარებას,
-
შენი არაცნობიერი ელოდება სივრცეს,
-
შენი არსება ელოდება შეგრძნებას, რომ ადამიანად ყოფნა უსაფრთხოა.
ამ პროცესში შენ არ ხარ გამოსასწორებელი. შენ ხარ გასახსნელი, გასახსენებელი, გასაცოცხლებელი და სწორედ ამ ნაზ, ინტეგრირებულ და ღრმა დიალოგში იწყება რეალური, ორგანული ცვლილება.