თანამედროვე ფსიქოთერაპიის საფუძველი სამი უდიდესი მოაზროვნის — ზიგმუნდ ფროიდის, კარლ გუსტავ იუნგის და ალფრედ ადლერის იდეებზე დგას. მათ თითოეულმა სრულიად განსხვავებული გზით სცადეს ადამიანის ფსიქიკის სიღრმეების აღწერა, მაგრამ მიზანი ერთი ჰქონდათ:

​

რა ამოძრავებს ადამიანს, რა ქმნის ტკივილს და როგორ ხდება განკურნება?

​

მათი ხედვები დღესაც ძლიერ მოქმედებს ფსიქოთერაპიის სფეროზე:

​

• ფროიდმა შექმნა ფსიქოანალიზი და არაცნობიერის დინამიკის იდეა

• იუნგმა გააღრმავა ფსიქიკის სულიერი და სიმბოლური განზომილება

• ადლერმა ფოკუსი გადაიტანა ინდივიდის სოციალურ წვლილზე და თვითრეალიზაციაზე

​

სამივე მათგანი დღესაც არის საფუძველი როგორც ფსიქოდინამიკურ, ისე ჰუმანისტურ, სომატურ და ტრავმათერაპიულ მიმართულებებში.

1. ფსიქიკური აპარატი – Id, Ego, Superego

​

• Id – ინსტინქტები, იმპულსები, პირველადი სურვილები

• Ego – რეალობასთან მორგება, აზროვნება

• Superego – მორალი, შინაგანი კრიტიკოსი

• ფროიდის მიხედვით, თერაპიის მიზანია ეხმაროს ადამიანს იმაში, რომ Ego გახდეს ძლიერი შუამავლის როლი Id-სა და Superego-ს შორის.

2. არაცნობიერი კონფლიქტი

​

ფროიდის აზრით, ნევროზები ჩნდება მაშინ, როცა სხეული და ფსიქიკა ცდილობს დათრგუნოს დაუშვებელი სურვილები, ემოციები ან მოგონებები.

​

3. დაცვითი მექანიზმები

​

როდესაც ემოცია ძალიან მტკივნეულია, ფსიქიკა იყენებს მექანიზმებს —რეპრესიას, პროექციას, უარყოფას, გაყოფას — რათა ტკივილი გადადოს.

ფროიდის თერაპიული მეთოდი: „გადააქციო არაცნობიერი — ცნობიერად“

ფროიდი თვლიდა, რომ განკურნება ხდება მაშინ, როცა კლიენტი იწყებს საკუთარი შიდა კონფლიქტების ცნობიერად დანახვას.

მისი მეთოდი მოიცავდა:

​

• თავისუფალ ასოციაციებს

• ოცნებების ანალიზს

• ტრანსფერის დაკვირვებას

• ფსიქოსექსუალური განვითარების ფაზების შესწავლას

​

ფროიდის წვლილი დღესაც საფუძველია ყველა ფსიქოდინამიკური თერაპიისთვის.